Enneagram

Enneagram, tipolojik bir sistem olarak modern biçimini yirminci yüzyılda kazandı: Oscar Ichazo 1960'lı yıllarda Şili'de ve Claudio Naranjo Amerika Birleşik Devletleri'nde dokuz tipi sistematize etti; Sufi ve Hristiyan mistik geleneklerinden ile Gurdjieff'in çalışmalarından yararlandılar.

1990'lardaki genişleme. Don Richard Riso ve Russ Hudson, modeli gelişim seviyeleri ve merkezler ekleyerek geliştirdi — böylece onu basit bir tipolojiden kapsamlı bir psikospiritüel sisteme dönüştürdü.

Dokuz Derin Motivasyon

Dokuz tip davranışı değil, derin motivasyonel yapıyı tanımlar: bir kişinin özünde neden korktuğunu ve neye ulaşmaya çalıştığını.

• Tip 1 — mükemmellik
• Tip 2 — başkalarına yardım ederek sevgi
• Tip 3 — başarı ve tanınma
• Tip 4 — benzersizlik aracılığıyla özgünlük
• Tip 5 — mesafe yoluyla anlama
• Tip 6 — sadakat aracılığıyla güvenlik
• Tip 7 — deneyimi genişleterek haz
• Tip 8 — güç yoluyla kontrol
• Tip 9 — bütünleşerek huzur

Üç Merkez

İçgüdü, duygu, zihin. Her tip üç merkezden birine aittir:

• İçgüdüsel (beden)
• Duygusal (kalp)
• Zihinsel (kafa)

Tip Dinamikleri

Dinamikler şu unsurlar tarafından şekillenir:

• Kanatlar — nüans katan komşu tipler
• Bütünleşme ve çözülme çizgileri — büyüme ya da stres dönemlerinde yönelinen tipler
• Dokuz gelişim seviyesi — her tip içinde sağlıksız ile özgürleşmiş durumlar arasındaki yelpaze

Bir sınıflandırma değil, hareket haritası. Bu, Enneagram'ı statik bir sınıflandırma olmaktan çıkarıp psikolojik hareketin bir haritasına dönüştürür.

Errarium'daki Yeri

İstatistik değil, motivasyon derinliği. Errarium'da Enneagram, öznel deneyim ve iç motivasyonlarla çalışan bir sistem olarak sınıflandırılır. Psikolojik dinamikleri tanımlamada çoğu tipolojiden daha derine iner, ancak bilimsel doğrulanabilirlik açısından Big Five'ın gerisinde kalır.

Kendisiyle çalışmayı gerektirir. Tipin belirlenmesi ciddi bir öz-gözlem gerektirir — sonucun otomatik olarak hesaplandığı anket tabanlı yöntemlerin aksine.