Yönlendirilmiş Dikkat Pratikleri

Yönlendirilmiş dikkat pratikleri, mevcut an deneyimine yargılamadan ve değerlendirmeden farkındalığın bilinçli olarak odaklanmasını merkeze alan meditasyon tekniklerinin ortak adıdır.

Budizm'den bilime. Kökleri başlangıçta Budist geleneğe — öncelikle vipassana ve Zen'e — dayanan bu pratikler, Jon Kabat-Zinn'in Mindfulness Temelli Stres Azaltma (MBSR) protokolünü geliştirdiği 1970'lerde laik bir yeniden yorumlamaya kavuşmuş; ardından Mindfulness Temelli Bilişsel Terapi ortaya çıkmıştır.

Yöntemin Özü

Dikkat bir araç olarak. Dikkat, nefese, bedensel duyumlara, düşüncelere veya duygulara kasıtlı biçimde yönlendirilir ve zihnin doğal dağılma eğilimine rağmen orada tutulur.

Bastırma değil, gözlemleme. Bu, düşüncelerin bastırılması değil, onların özdeşleşmeksizin gözlemlenmesidir. Zamanla uygulayıcılar, otomatik tepkileri davranış zincirlerini tetiklemeden önce fark etme becerisini geliştirirler.

Mindfulness ve üstbiliş. Geleneğin mindfulness olarak adlandırdığı, bilimin ise üstbilişsel farkındalık olarak tanımladığı budur.

Pratikler Ailesi

• Vipassana (şeyleri oldukları gibi görmek) — en sistematik biçim: beden taraması ve duyumların doğuşunu ve yok oluşunu gözlemlemeye odaklanan çok günlük sessizlik retreatleri
• Transandantal Meditasyon — ilişkili bir pratik
• Zen oturması — Japon geleneği
• Yogik dharana — Hint geleneği

Ortak zemin. Dikkatin bir araç olarak kullanımı; gözlemlenen nesnenin içeriği değil.

Errarium'daki Yeri

Gerçek zamanlı öznel deneyim. Errarium atlasında yönlendirilmiş dikkat pratikleri, gerçek zamanlı öznel deneyimle çalışan bir yöntem olarak sınıflandırılır.

Tanı değil, dönüşüm. İşlevleri kişilik tanısı veya olay tahmini değil, dönüşüm ve kalibrasyondur: kişinin kendi deneyimiyle ilişkisini değiştirme.

Paralel bir araç. Bu durum onları tipolojik sistemlerden ve astrolojik yöntemlerden temelden ayırır; ancak derinleştirilmiş öz-gözlem için bağımsız bir araç olarak paralel biçimde kullanılabilirler.