Tarot

Tarot, on beşinci yüzyılda Kuzey İtalya'da bir kart oyunu olarak ortaya çıktı — tarocchi.

Oyundan okültizme. Kartlar, okült ve tanısal işlevlerini on sekizinci yüzyılda kazandı; Fransız okültistler Antoine Court de Gebelin ve Etteilla onları Mısır bilgeliğinin bir hazinesi olarak ilan etti. Golden Dawn ve modern desteler. Sonraki gelişim, Order of the Golden Dawn ile Arthur Edward Waite, illüstratör Pamela Colman Smith ve Aleister Crowley gibi isimlerle bağlantılıdır. Çalışmaları, en yaygın kullanılan modern desteleri doğurdu — Waite-Smith (1909) ve Thoth (1943).

Deste Yapısı (78 kart)

22 Büyük Arkana

Evrensel arketipler. Deli, Sihirbaz, Yüksek Rahibe, Kule, Yıldız ve diğerleri — evrensel arketipsel durumları ve ilkeleri tasvir eder.

56 Küçük Arkana (4 takım × 14 kart)

Daha somut yaşam koşullarını elementel takımlar aracılığıyla betimler:

• Değnekler — ateş, irade
• Kupalar — su, duygular
• Kılıçlar — hava, zeka
• Pentakller — toprak, madde

Yayılımın Mekanizması

Jung'un senkronisite kavramı. Kartların serilmesi, rastgele seçim ile sorucunun o anki bağlamı arasındaki bir rezonans olarak anlaşılır — Jung'un senkronisite olarak adlandırdığı şeye benzer bir mekanizma. Ayna, kehanet değil. Bir kartın yorumu, yayılımdaki konumuna, komşu kartlara ve soruya göre şekillenir. Bu da Tarot'u tahmin eden bir otomata değil, bir aynaya dönüştürür: cevap vermez — bir imge sunar ve okuyucu bu imgeyi anlamla doldurur.

Errarium'daki Yeri

I Ching'in en yakın Batılı karşılığı. Errarium'da Tarot, arketipsel yorumla bir sembolik sistem olarak sınıflandırılır. Mekanizması itibarıyla I Ching'in (#6) en yakın Batılı karşılığıdır: sabit bir semboller kümesinden rastgele seçim yaparak bir durumun niteliğini betimler. Fark — görsel dil. Temel fark, kartların görsel, anlatısal dili ile hegzagramların soyut ikili mantığı arasında yatar.