Fizyognomi

Fizyognomi, insan yorumunun en kadim sistemlerinden biri olup Aristoteles'in yazılarında yer almakta ve sistematik biçimde Rönesans döneminin risalelerinde işlenmektedir.

Lavater'den sinir ağlarına. 17–18. yüzyıllarda İsviçreli papaz Johann Caspar Lavater, çok ciltli "Physiognomische Fragmente" adlı eseriyle fizyonomiyi popüler bir entelektüel uğraşa dönüştürdü. 20. yüzyılda fizyonomi çeşitli biçimlerde yeniden gündeme geldi — Çin yüz okuma sanatından (mianxiang) yüz özelliklerini sinir ağları aracılığıyla kişilik özellikleriyle ilişkilendirmeye yönelik modern girişimlere kadar.

Yüzün Üç Bölgesi

Yüz bir harita olarak. Yüz üç bölgeye ayrılır:

• Alın — zihinsel alan
• Burun ve orta bölge — irade ve pratik doğa
• Ağız ve alt bölge — yaşamsallık ve duyusallık

Bölgelerin oranı, kişiliğin baskın ilkesini gösterir.

Analiz Unsurları

• Burun biçimi
• Gözlerin yerleşimi
• Dudak hattı
• Elmacık kemiğinin belirginliği
• Kafatası yapısı

Her unsur bir işaret. Her unsur karakterolojik bir gösterge olarak okunur. Çin geleneği, kader ve sağlığın göstergeleri olarak yüz, kulak ve avuç içi rengini de bu analize ekler.

Bilimsel Statüsü

Akademik kuşku. Akademik bilim fizyonomiyi şüpheyle karşılar: kontrollü deneylerde öngörü değerini kanıtlamaya yönelik girişimler zayıf ve çelişkili sonuçlar vermiştir. Yine de sezgi işe yarar. Öte yandan, algı psikolojisi alanındaki araştırmalar, insanların görünüme dayanarak karakter hakkında tutarlı biçimde çıkarımlar yaptığını ortaya koymaktadır — bu durum fizyonominin geçerliliğine değil, bu tür sezgilerin insan algısına ne denli derinden kök saldığına işaret eder.

Errarium'daki Yeri

Somatik bir yöntem. Errarium'da fizyonomi, arketipsel yorumlama mantığına sahip bir somatik yöntem olarak sınıflandırılır. Yüz, avuç içi ve beden. Yeri, karakteri fiziksel beden parametreleri üzerinden okuyan sistemler olarak el falı (#7) ve somatotipleme (#15)'nin yanı başındadır. Ancak aralarında fark vardır:

• El falı — elin çizgileri ve kabartılarıyla
• Somatotipleme — genel beden yapısıyla
• Fizyonomi — yüzü psişenin kendine özgü bir "ekranı" olarak ele alarak