Tarihsel Döngüler Teorisi (Strauss–Howe)

William Strauss ve Neil Howe'un tarihsel döngüler teorisi, "Generations" (1991) ve "The Fourth Turning" (1997) adlı kitaplarında sunulmuştur.

Yazarların yöntemi. Yazarlar, Anglo-Amerikan tarihini 15. yüzyıldan itibaren incelemiş ve kendi ifadelerine göre istikrarlı bir ritim keşfetmişlerdir: her 80 ila 90 yılda bir (her biri yaklaşık 20 ila 22 yıl süren dört nesil), tarih tam bir döngüyü — bir "saeculum"u — tamamlayarak dört karakteristik çağdan, ya da "turning"den geçmektedir.

Dört Turning

• The High — bir krizin ardından: kurumsal inşa, kolektif iyimserlik
• The Awakening — kültürel devrim, kolektife karşı bireycilik
• The Unraveling — bireycilik yükselir, kurumlar zayıflar, toplumsal uzlaşı parçalanır
• The Crisis — ölümcül tehdit, seferberlik, yeni bir düzenin doğuşu

Kuşak arketipleri. Her turning, karakteristik bir arketipe sahip bir nesli şekillendirir: Peygamberler, Göçebeler, Kahramanlar ve Sanatçılar.

Aşamaya Göre Belirlenen Arketip

Doğum yılı değil, deneyim. Bir neslin arketipini belirleyen şey salt doğum yılı değil, döngünün hangi aşamasının o neslin çocukluğunu, gençliğini ve olgunluk dönemini biçimlendirdiğidir.

Baby Boomers, Peygamber olarak. Strauss-Howe teorisinde Baby Boomers "Peygamberler"dir: savaş sonrası High döneminde büyümüşler, gençlikleri ise 1960'ların Awakening'iyle örtüşmüştür.

Millennials, Kahraman olarak. Millennials ise "Kahramanlar"dır; İkinci Dünya Savaşı nesliyle analoji kurulur — The Unraveling döneminde olgunlaşmış ve The Crisis ile yüzleşmişlerdir.

Errarium'daki Yeri

Tek makro-tarihsel yöntem. Errarium'da Strauss-Howe sistemi benzersiz bir konuma sahiptir: platformun sınıflandırmasında makro-tarihsel ölçeğe (T4) sahip tek yöntemdir.

Birey değil, kolektif. Bireysel psikolojiyle değil, nesillerin kolektif kaderleriyle çalışır.

Sınırlılık. Tarihsel Avrupamerkezcilik ve tespit edilen kalıpların Anglo-Amerikan bağlamının ötesinde tartışmalı evrenselliği.