Kraniyosakral Terapi

Kraniyosakral terapi, osteopatik gelenekten doğmuştur: 20. yüzyılın başlarında, Amerikalı osteopat William Sutherland, kranyal kemiklerin mikro-hareketliliğe sahip olduğunu ve bu hareketliliğin beyin-omurilik sıvısının ritmik hareketiyle senkronize olduğunu keşfetti.

Upledger'ın sistematizasyonu. Öğrencisi ve halefi John Upledger, bu gözlemleri daha sonra kraniyosakral terapi (1970'ler) adıyla sistematize etti ve yöntemi yalnızca osteopatlara değil, masaj terapistlerine, fizyoterapistlere ve diğer bedensel çalışma uzmanlarına da erişilebilir kıldı.

Kraniyosakral Ritim

Neredeyse algılanamayan bir dalga. Dakikada 6–12 döngü — uygulayıcı bunu kranyal kemikler, sakrum ve diğer yapılar üzerindeki çok hafif dokunuşla hisseder.

Ritmin yansıttığı şey. Bu ritmdeki bozulmalar, merkezi sinir sistemi, fasya ve organlardaki gerilimleri yansıtır — nazik manuel müdahale ise bunları serbest bırakabilir.

Seans koşulları. Seanslar tam bir sessizlik içinde gerçekleşir; yalnızca hafif dokunuş kullanılır — uygulanan basınç birkaç gramı geçmez.

Bilimsel Statü

Akademik çekince. Ritim ölçümlerinin değerlendiriciler arası tekrarlanabilirliği kontrollü çalışmalarda düşük çıkmış, klinik etkinlik kanıtları ise sınırlı kalmıştır.

İşe yaradığı alanlar. Buna rağmen uygulama şu alanlarda yaygın biçimde kullanılmaktadır:

• Entegratif tıp
• Palyatif bakım
• Kronik ağrı yönetimi

bu alanlarda hasta durumunda öznel iyileşme tutarlı biçimde belgelenmektedir.

Errarium'daki Yeri

Bedensel temas yöntemi. Errarium'da kraniyosakral terapi, tanısal ve dönüştürücü işlevlere sahip bir bedensel temas yöntemi olarak sınıflandırılmaktadır.

Benzer yöntemler. Şunlarla ilişkilidir:

• Uygulamalı Kinezyoloji (#54) — bedeni bir bilgi kaynağı olarak ele alma ilkesi bakımından
• Sistemik dizimler (#27) — terapötik alan yaratmada iki kişi arasındaki etkileşime verilen önem bakımından

Yalnızca şimdiki an. Yöntem yalnızca şimdiki anla çalışır ve kişilik hakkında uzun vadeli anlatılar inşa etmez.